4°C
Alleen op weg naar Santiago de Compostela: totale ontkoppeling in de regio Loudunais
Alleen de Camino de Compostela doen stond op mijn to-do-list. Nu heb ik het gedaan en ik denk dat ik het nog een keer ga doen!
Op een ochtend pakte ik mijn tas in, strikte mijn veters en ging op weg. Hier ben ik op de paden van het Pays Loudunais, precies waar het pad van Saint-Martin dat vanEleanor kruist. We zijn op het kruispunt van Poitou,Anjou en Touraine. Het is een discrete hoek dieauthenticiteit uitstraalt. Hier alleen wandelen is als een pauze nemen van de drukte, zonder nostalgisch gevoel. Alleen ik, mijn gedachten en een paar kilometer vrijheid.
Waarom ik ervoor koos om de Chemin de Saint-Martin alleen te lopen
De Camino de Saint-Martin heeft die rustgevende kwaliteit die je alleen vindt op routes die zijn ontworpen voor reflectie.
Een solo-onderbreking op de Camino de Compostela
Je hoeft geen mysticus te zijn om dit te waarderen. Deze route volgt de herinnering aan Martinus van Tours, de beroemde figuur die zijn mantel doormidden sneed om de helft aan een bedelaar te geven. Voor mij was het vooral een kans om slow tourism in zijn geheel uit te proberen. Ik was hier niet gekomen op zoek naar een openbaring, maar de rust en stilte pakten me tussen twee heggen, op het ritme van het gezang van de vogels.
Hier is alles eenvoudig. Je gaat op je eigen tempo over een van de vele wandelpaden in de omgeving. Ik voelde de warme wind op mijn gezicht en voor één keer had ik het idee dat ik precies was waar ik hoorde. Ik keek niet meer op mijn horloge. Als je alleen rijdt, leer je al snel dat het luxe is om voor een kerktoren of een zonnebloemveld te kunnen stoppen zonder iemand van streek te maken. Het ene dorp volgt op het andere. Ze hebben allemaal de charme van witte stenen en Romaanse kerken die een natuurlijk onderdeel van het landschap zijn.
De sereniteit en vriendelijkheid van het Pays Loudunais
Ik nam een levensreddende pauze in een kleine plattelandsbistro. Een van de plaatselijke bewoners bood me een koffie aan en zei: “Hier kom je niet zomaar langs, hier stop je”. Hij vatte de geest van de regio Loudunais samen. In dit gastvrije gebied is het gemakkelijk om met mensen te praten en een anekdote te delen. Vaak zijn deze geïmproviseerde momenten het meest oprecht. Op deze manier wordt de route een excuus om mensen te ontmoeten die van hun land houden zonder arrogantie. Dat is wat het betekent om sereen te zijn: om zonder druk vooruit te komen, wetende dat de volgende etappe net zo warm zal zijn als de vorige.
Eleonora van Aquitanië, mijn gids voor de regio Loudunais
Er is een verandering van sfeer bij het Aliénor pad. Hier had ik de indruk dat ik naast een vrouw liep met wie niet te sollen viel. Eleonora van Aquitanië was een gedurfde en vrije koningin!
Het verhaal van een vorstin in Loudunais
Haar voetstappen markeren het hele Pays Loudunais, tussen bossen en stille valleien. Ik heb haar route gevolgd en dorpen ontdekt waar de tijd een lange siësta lijkt te hebben gehouden. Het is het soevereine aspect van het merk PL’S dat opvalt. Je voelt dat de geschiedenis er is, solide, maar het overweldigt je niet.
In Monts-sur-Guesnes kreeg ik er echt een kick van. Dit dorp heeft het label “Petites cités de caractère” gekregen, en het is niet moeilijk om te zien waarom! Het kasteel is echt indrukwekkend. Ik heb wat tijd doorgebracht in de meeslepende kamers die het verhaal vertellen vanEleanor en haar zoon Richard Leeuwenhart. Het is interactief en levendig. Er is nooit een saai moment! Ik heb zelfs een demonstratie trebuchet schieten gezien. Het is het soort plek waar je je klein voelt, maar geïnspireerd door de gedurfde figuren uit het verleden.
Solo middeleeuwse onderdompeling op de wegen naar Compostela
Het mooie van pelgrimsroutes is dat ze vol ontmoetingen zitten. En dit is vooral waar in het Pays Loudunais! Toen ik langs een oud washuis liep, kwam ik een dame tegen die haar hond uitliet. Ze praatte met me overEleanor alsof ze de dag ervoor samen thee hadden gedronken. In de Pays Loudunais is het verleden niet opgesloten in vitrines. Het maakt deel uit van het landschap! Daarna ging ik verder naar Moncontour. De donjon domineert de vlakte. Het is een strategische plek die al vele veldslagen heeft gekend. Maar vandaag is het de perfecte plek om wat hoogte te winnen. Als je naar de top van de donjon klimt, heb je een sensationeel panoramisch uitzicht over de wijngaarden en heuvels. Haal diep adem en je voelt je een beetje de meester van de wereld, helemaal alleen daarboven.
Geniet van de stilte (en een glas Saumur) in PL'S
Wat ik zo leuk vind aan dit avontuur is dat de wandeling ons uiteindelijk terugbrengt naar de basis. Je leert luisteren naar het geluid van de wind in het graan of het ritselen van een heg. Niets spectaculairs, en toch is het er allemaal! Het is de definitie van een ongerepte regio. Slow tourism is niet alleen een modewoord, het is een realiteit die hier geleefd wordt.
Aan het eind van de dag is mijn favoriete moment de smakelijke beloning. De regio Loudunais is beroemd om zijn wijngaarden. Dus stopte ik bij een landgoed om een AOP Saumur te proeven. De wijnmaker legde me met aanstekelijke passie zijn werk uit. Dat is waar het merk ‘Si bien en PL’S’ om draait: gewoon de goede dingen in het leven waarderen. We delen een glas, bespreken de kwaliteit van de bodem of de komende oogst. Zelfs als je in je eentje op pelgrimstocht bent naar Santiago de Compostela, doe je de wereld uiteindelijk altijd weer opnieuw met iemand!
Durf een solo-avontuur aan te gaan in het Pays Loudunais om jezelf terug te vinden
Als je behoefte hebt om je hoofd leeg te maken, diep adem te halen en je te laten verrassen, dan zijn deze wandelroutes echt iets voor jou. Je kunt een dag of een week gaan, maar de energie blijft hetzelfde: vredig en vriendelijk. Dit is geen toeristische massabestemming. Dit is een gebied dat je stap voor stap langzaam onder de knie krijgt.
De Chemin de Saint-Martin en de Chemin d’Aliénor zijn echte ervaringen. Vergeet je GPS en volg de torens en holle wegen. Laat je meevoeren door de mensen die je ontmoet. In het Pays Loudunais wordt vaak gezegd dat verdwalen de beste manier is om jezelf te vinden. En om eerlijk te zijn, na een paar dagen hier, kan ik het bevestigen: je vertrekt met een lichte geest en een sterk verlangen om terug te komen. Het is een reis die gewoon goed voelt. Tussen de passen door begrijp je waarom deze regio zo trots is op zijn discrete karakter en zijn gezelligheid. Dus, ben je klaar voor eensolo-avontuur?
