4°C
Onze dag in een kinderwagen in het Pays Loudunais
Het is niet altijd gemakkelijk om er met het hele gezin op uit te trekken met peuters. Dus toen we alle mogelijkheden ontdekten voor eendagje uit met een kinderwagen in het Pays Loudunais, stapten we in de auto. Onze keuze: Les Sentes de Fondoire. Het was het perfecte uitje voor ons en Sacha. Eenvoudig, makkelijk te bereiken en midden in de natuur! Het soort wandeling waar iedereen zijn eigen ritme vindt, waar je echt kunt ademen en waar de kinderwagen overal in past.
Een echt toegankelijke wandeling
Zodra je aankomt, ontdek je een netwerk van drie paden die perfect geschikt zijn voor kinderwagens: de Sente de la Source, de Sente des Mares en de Sente des Acacias. Het is duidelijk dat de Sentes de Fondoire zijn ontworpen met alle wandelaars in gedachten. De paden zijn breed en stabiel en de iets wildere stukken zijn perfect begaanbaar met een kinderwagen. Sacha nestelde zich als een vorst en observeerde het landschap zonder zich zorgen te maken.
Hij verwonderde zich over alles: het fluiten van de vogels, het ritselen van de bladeren… Naïma en ik profiteerden ten volle van de rust die we soms vergeten als we leven op het ritme van onze agenda’s.
Drie paden om te verkennen tijdens ons dagje uit met een kinderwagen in het Pays Loudunais
Voor dit dagje uit met het gezin begonnen we met de Sente de la Source.Zacht en koel, ideaal om in de stemming te komen. Het water dat discreet in de buurt stroomt, brengt meteen een gevoel van rust. Daarna gingen we verder langs de Sente des Mares, waar Sacha uit de kinderwagen stapte om de vochtige vegetatie, de weerspiegelingen en de kleine beestjes die in het water rondscharrelden te observeren. Tot slot bood de Sente des Acacias ons wat lichtere gedeelten, geparfumeerd door de bomen die langs het pad staan. In zijn kinderwagen draaide Sacha zijn hoofd overal naartoe, gefascineerd door de diversiteit van het landschap, zelfs over een korte afstand.
Ontdek de natuur vanuit het oogpunt van een kind
Sacha overwoog de natuurlijke wereld om hem heen in de kinderwagen en toen, bij de eerste tak die op de grond viel, vroeg hij of hij eruit mocht. Hij liep een paar meter, stopte, observeerde, ging terug… en kwam terug om uit te rusten als zijn kleine beentjes moe werden. Elk detail trok hem aan: een blaadje dat zachtjes draaide in de wind, een bloem die hij nog nooit had gezien, een vlinder die hij probeerde te vangen maar waar hij nooit in slaagde. Naïma en ik volgden de bewegingen met een glimlach. We genoten van dit rustige ritme waarin we op het tempo van onze loulou liepen, zonder haast, gewoon genietend van de natuur en de zachtheid van de paden.
Een reis vol fascinerende informatie
Langs de drie wandelpaden geven een aantal panelen uitleg over de geschiedenis van het gebied, de rijkdom aan flora en fauna en de bijzonderheden van dit ongerepte hoekje van de wereld. Sacha vond het geweldig als we stopten om voor te lezen. Hij luisterde, stelde vragen en legde verbanden tussen wat hij zag en de woorden die hij hoorde. Soms ging hij weer in de kinderwagen zitten om “na te denken terwijl hij reed”, zoals hij het zelf zegt. Het was een uitje dat veranderde in een leuke leerervaring voordat we het wisten.
Een gastronomisch verblijf in het hart van het platteland van Loudun
Toen de honger begon toe te slaan, zochten we een rustig plekje in de schaduw om onze picknick uit te stallen. Naïma haalde de kleine canvas tas tevoorschijn waarin we de lokale producten hadden bewaard die we die ochtend hadden gekocht: nog knapperig brood van een bakker in Loudun, verse lokale geitenkaas, wat seizoensfruit en een zelfgemaakte terrine waarvan Sacha’s ogen oplichtten als ze er alleen al naar keek. We hadden ook een flesje zelfgemaakte kruidenthee meegenomen, gemaakt van lokale kruiden, om in de lokale sfeer te blijven.
Omdat we zuinig proberen te zijn op onze impact, gebruiken we altijd herbruikbaar servies, roestvrijstalen bestek waar Sacha dol op is “omdat het blinkt” en kleine glazen doosjes om onnodige verpakking te vermijden. Alles wat we meenamen, ging terug in de tas en ons afval bleef de hele weg naar huis bij ons. Het is een eenvoudige gewoonte, maar een goede als je op pad bent in zo’n ongerept gebied.
Terwijl wij van onze maaltijd genoten, zat Sacha op zijn deken naar de vogels te kijken die van tak naar tak vlogen en vertelde hij ons wat hij onderweg had gezien. Het voelde zo goed om samen te zijn, te eten midden in de natuur, met niets anders dan de bomen en de zingende vogels. Het bracht iedereen weer bij elkaar.
Wat een prachtige dag op Les Sentes de Fondoire!
Op de terugweg klom Sacha in de kinderwagen “om even uit te rusten” en viel uiteindelijk in slaap, in slaap gesust door de zachte geluiden van de natuur. Het einde van de route was net zo aangenaam als het begin. Het zachtere licht, de rust van de paden en de constante bries zorgden voor een echte rustgevende bubbel. Naïma en ik zeiden tegen onszelf dat we snel terug zouden komen om nog een trail te doen of gewoon om dat zeldzame gevoel van ontspanning te herontdekken.
Les sentes de Fondoire, met zijn drie toegankelijke paden, biedt het perfecte gezinsuitstapje: natuur, zachtheid, ontdekking en eenvoud. Een essentiële onderbreking om je te heroriënteren en te genieten van het moment.
