4°C
Een dag in het Pays Loudunais die 100% toegankelijk is voor PBM's
Voor elk van onze groepsuitstapjes is er één criterium waaraan we moeten voldoen: Pierre moet mee kunnen! Dus toen we hoorden dat het Pays Loudunais ons de mogelijkheid bood om een dagje uit te gaan dat toegankelijk was voor PBM’s (Personen met Beperkte Mobiliteit), kwamen we snel bij elkaar om het te plannen. We wilden een rustige wandeling op het platteland, maar vooral een plek waar Pierre, onze vriend in een rolstoel, zonder beperkingen kon deelnemen.
Tijdens onze zoektocht stuitten we op de Sentes de Fondoire, een ongerept gebied in de buurt van Loudun. Er slingeren drie paden door het gebied, geschikt voor alle leeftijden. We waren al snel gewonnen voor deze plek, die voor ons een ijkpunt is geworden op het gebied vantoegankelijkheid.
Natuur toegankelijk voor iedereen...
… en vooral voor Pierre! En dat is gewoon geweldig! We kwamen aan onder een heldere hemel, Camille hield haar camera vast en Julien was verantwoordelijk voor de picknick. En Pierre was een en al glimlach, zoals altijd op zijn vrije dagen. Vanaf de eerste meters waren we onder de indruk: de paden zijn breed, stabiel en goed onderhouden. Er zijn geen obstakels, geen treden, alles loopt gesmeerd. Dat is zeldzaam, en het maakt het verschil!
De eerste lus, de Sente de la Mare, dompelde ons onder in een vredige omgeving: vogels, riet, libellen en een meertje waar het licht speelde met de weerspiegelingen. Pierre stopte verschillende keren om naar een reiger te kijken die hij probeerde te fotograferen, terwijl Camille elk detail vastlegde.
De verschillende sferen van Sentes de Fondoire
Daarna sloegen we af naar de Sente du Chêne. Het leidde ons door een bebost gebied met precies de juiste hoeveelheid schaduw. We namen de tijd om te luisteren naar het geritsel van de bladeren, het zachte geluid dat hoort bij gesprekken. Deze iets langere route is volledig toegankelijk voor mensen met beperkte mobiliteit. De ondergrond is stevig, de bochten zijn flauw en er zijn bankjes voor begeleiders om even te pauzeren. Pierre vertelde ons dat dit de eerste keer was dat hij zonder hulp een boswandeling van begin tot eind kon volgen.
Daarna kwam de Sente de la Prairie, een meer open route, badend in het licht, met een prachtig uitzicht op het omringende landschap. Het hoge gras wiegde in de wind en het pad omzoomd met wilde bloemen rook naar de zomer. Hier stopten we voor de lunch. Julien had gezorgd voor lokale kazen en knapperig brood. Het was het perfecte moment om de eenvoudige dingen te proeven.
Een heerlijk dagje uit in de PRM-toegankelijke regio Loudun
Wat ons het meest opviel was het gevoel van gedeelde vrijheid. Iedereen ging op zijn eigen tempo, zonder zich zorgen te maken over het terrein. We lachten, we stopten om een vlinder te observeren, we namen foto’s zonder ons te haasten. Het Pays Loudunais is erin geslaagd een plek te creëren waar de natuur openstaat voor iedereen, zonder compromissen tussen comfort en authenticiteit.
Voordat we weer vertrokken, maakten we nog een laatste wandeling langs de Sente de la Mare, gewoon om de dag te verlengen. De zon begon te zakken en gaf de bomen een gouden tint. Pierre, een beetje ontroerd, zei: “Hier voel ik me net als iedereen! Wat kan ik nog meer zeggen?
