Neolithisch

Sporen uit het neolithicum in het Pays Loudunais zijn even intrigerend als fascinerend. Het zijn in wezen stenen die er al lang voor de kastelen en dorpen lagen. Maar niet zomaar stenen! Dit zijn de stenen die de eerste bewoners van het Pays Loudunais duizenden jaren geleden bouwden door het zweet van hun handen. Je hoeft geen archeoloog te zijn om ze te bewonderen!

Als je door het landschap wandelt, kom je soms deze stenen reuzen tegen, die er al sinds mensenheugenis staan. Dolmens, menhirs of zogenaamde “gekke stenen”: elke steen heeft zijn eigen persoonlijkheid, zijn eigen mysterie. Sommige lijken over de velden te waken, andere verbergen zich in het bos, alsof ze ervoor gekozen hebben om discreet te blijven. We vragen ons onvermijdelijk af: hoe zijn deze blokken daar terechtgekomen? Waarom op deze plek? En vooral: door wie?

Je hebt geen antwoord nodig om het moment te waarderen. Dit zijn plekken die je uitnodigen om omhoog te kijken, om je voor te stellen hoe het leven er vroeger uitzag, om verhalen te vertellen aan je kinderen. Sommige bezoekers zien ze als altaren, anderen als markeringen om de hemel te lezen… iedereen vindt hier een beetje magie.

Tussen Poitou, Anjou en Touraine maken deze megalieten net zo goed deel uit van het landschap als de valleien en wijngaarden. Ze herinneren ons eraan dat de aarde hier een geheugen heeft en dat er soms maar een bocht in de weg nodig is om dat geheugen wakker te maken.

Dus als je de volgende keer een grote steen in een veld ziet liggen, rijd dan niet te snel door. Misschien heeft hij 5000 jaar overleefd om je te laten zien dat we toen al in PL’S waren.